Zoeken

Wonen en werken in een camper: zo doe je dat (niet)


Foto: Angelica Vis

We hadden het allemaal fantastisch voor elkaar. We woonden in een prachtig, net verbouwd jaren 30 koophuis – mét glas-in-lood raampjes – in het centrum van een leuke stad, we hadden allebei een goede baan – hij managede als sociaal werker een groep jongens in het groen, ik was bureaucoördinator bij een fantastische stichting en beunde lekker bij als veganistisch cateraar – en het leven liep over van feestjes, vrienden, concerten en andere gezelligheden. Het was alles waar we keihard voor gewerkt hadden en toch wisten we allebei: dit moet anders, wij zijn anders. Dus verkochten we huis en haard, zegden we die goede banen op en namen onze intrek in een bestelbus. Een Renault Master die we met veel zorg en aandacht omtoverden tot een huis op wielen. Inmiddels zijn we tweeëneenhalf jaar, talloze avonturen, landen en ontmoetingen verder en wonen we nog steeds prinsheerlijk in ons rijdende paleis. Werken en ondernemen? Dat doen we onderweg. Hoe precies, dat leg ik je vandaag uit.

Het is de eerste vraag die mensen ons altijd stellen: “maar hoe verdien je dan je geld, als je altijd op reis bent?” Dat snap je natuurlijk best – ik ken vooralsnog geen gratis supermarkten – maar dat was precies waar we een tijdje los van wilden komen. Toen we besloten om alles achter te laten om een nomadisch bestaan te gaan leiden wilden we vooral méér leven en minder geld, hypotheek, werk en rompslomp. Meer vrijheid, meer avontuur, meer natuur ook vooral. We gaven onszelf een jaar om te wennen aan dit nieuwe leven. In dit jaar werd er wel gewerkt, maar nooit voor geld. We werkten in grote tuinen, op het land, in een lief klein hostel in de bossen van Engeland en op een eco-camping aan de kust. In ruil voor het rooien van aardappelen, verschonen van bedden en het schilderen van deuren kregen we eten en een plek om onze bus te stallen. We voelden ons – ook met een hele batterij diploma’s en een bult werkervaring op zak – nergens te goed voor. Het leerde ons dat er écht meer is in het leven dan geld en dat als je minder werkt er meer tijd overblijft voor nieuwe vrienden, eindeloos veel buitenspelen en het allerbelangrijkste: elkaar. Diepbruin, gespierd en met een heleboel levens- en werkervaring verder wisten we het zeker, dit leven past bij ons.


Ondernemen op wielen

Natuurlijk hield het leven van de lucht en de liefde een keer op. In ons tweede jaar – we besloten spontaan om naar de andere kant van de wereld te vliegen – slonk ons spaargeld hard en moest er worden gewerkt. We streken neer in Australië, kochten een tweede bus om in te wonen en moesten op zoek naar een baan. Terug naar kantoor wilden we niet, daarvoor beviel het nieuwe buitenleven ons veel te goed en daarom werkten we de blaren op onze handen op een wijngaard en als manusjes-van-alles onderweg. Poetsen, tuinieren, oppassen: niets was ons te gek en de maanden in Australië vlogen voorbij. Maar toen gebeurde het onvermijdelijke. Het bloed kroop waar het niet gaan kon en de ondernemers in ons werden schreeuwend wakker. We begonnen een podcast, ik zette na een jarenlange radiostilte weer mijn eerste voorzichtige schreden op het journalistieke pad en ik ontwikkelde vegan workshops die gretig aftrek vonden. Na een jaar lang weg te zijn geweest vlogen we terug naar Nederland, helemaal klaar om het ondernemerschap nog harder van jetje te geven.


Werken op vakantie

En dat is precies waar we nu mee bezig zijn. We maken – in opdracht inmiddels – podcasts, ik schrijf weer en ook vond ik een parttime baan als projectmanager bij wederom een fantastische stichting. De wereld een beetje mooier maken: ik ontkwam er toch niet aan. Al het werk gaat mee de bus in. Dat klinkt ingewikkeld (en soms is dat het ook) maar na tweeëneenhalf jaar leven als nomaden is flexibiliteit onze tweede natuur geworden. En flexibel? Dat is eigenlijk wat je vooral moet zijn om te werken onderweg. Om m’n werk te kunnen doen heb ik maar drie dingen nodig: stroom, internet en goed koffie. Stroom levert ons zonnepaneel (en als het langdurig regent zoeken we een camping op of een café), internet groeit tegenwoordig gelukkig ook gewoon aan de bomen en goede koffie, die maak ik zelf. Ik sta vroeg op om werk gedaan te krijgen – we maakten een bureautje dat ik over het stuur kan schuiven, zodat ik zelfs een eigen kantoor van tachtig vierkante centimeter heb – en de rest van de middag is van ons samen. Voor lange wandelingen in de natuur dus en spontane avonturen die soms op je pad komen. Soms werken we tachtig uur per week en daarna een hele week niet om de bergen in te trekken. De tijd is van ons, we bepalen zelf hoe we die indelen. Ons leven is geen vakantie, vaak zelfs niet eens een beetje, maar door dingen te doen die we echt leuk vinden, werk nooit op de eerste plaatst te zetten en er regelmatig voor te kiezen om wakker te worden aan het strand was werken wél nog nooit zo leuk.


Benieuwd welke tips & tricks ik heb voor locatie-onafhankelijk werken? Ik vertel je er in mijn volgende blogs graag meer over!

44 keer bekeken