Zoeken

Wat je zegt ben je zelf: word je eigen cheerleader



“We can, we will, we must” – officieel een uitspraak van de Amerikaanse oud-president Franklin D. Roosevelt, maar voor Cheer-fanaten - een fantastische Netflix documentaire over een vrij hardcore cheerleadingteam uit Texas – vooral de strijdkreet van de Navarro-cheerleaders. Een sterke quote, maar het zette me ook aan het denken. Wie is eigenlijk mijn – moeders niet meegerekend - grootste cheerleader? En hoe motiveer ik mezelf zonder alleen te vervallen in het laatste deel van de quote – ‘ik moet’?

Wees je eigen beste vriendin

Mijn baas is een bitch. Tenminste, als ik haar de kans geef. Ze trekt, zeurt, zuigt en verwacht vaak het onmogelijke. Fouten maken? Vergeet het maar. Ze geeft me onnodig hard op m’n lazer en denk maar niet dat er tijd is voor een welverdiende adempauze: zelfs het ontbijt moet vaak áchter de laptop worden gegeten. Die baas, dat ben ik zelf natuurlijk. Als ondernemer ben ik vaak (te) hard voor mezelf. Nu ik het allemaal zelf moet doen verlang ik niets minder dan perfectie. Pure onzin natuurlijk, want perfectie is niet alleen saai, maar ook vooral onmogelijk. Daarom probeer ik iets vaker tegen mezelf te praten zoals ik dat tegen m’n beste vriendin zou doen. Liefdevol, vol compassie en vooral vergevingsgezind. Ik merk dat hard zijn af en toe goed voor me is – ik bedoel, er is niemand anders die me een schop onder m’n kont gaat geven – maar dat mezelf wat rust (en zelfmedelijden) gunnen vaak tot veel meer leidt.

We can, we will, we kijken wel even

Er zijn honderd-en-één manieren om jezelf te motiveren. Ik ben – thank God – geen coach, maar ik weet vrij zeker dat jezelf positief toespreken in de spiegel één van die manieren is. “Ik ben sterk, ik ben mooi, ik ben slim, ik kan alles”: voor veel mensen is dit dé manier om de ochtend te beginnen. Ik heb een andere tactiek ontwikkeld, die ik de ‘we kijken wel even’-techniek heb genoemd. Een plan – of liever, een doel – is natuurlijk slim en ook vrij onmisbaar als ondernemer, maar wat ook goed is, is jezelf de tijd gunnen om een beetje aan te rommelen. Probeer maar gewoon een tijdje, kijk maar hoe het loopt. Ga je vandaag knallen? Wellicht. Maar misschien is vandaag gewoon niet helemaal je dag en ga je niet veel meer doen dan herhalingen van Koffietijd kijken en vroeger dan goed voor je is een glas wijn drinken. Ook dat is lief zijn voor jezelf: soms ook je ongegeneerde, minder gezellige en ongedisciplineerde zelf de overhand laten hebben. Vriendin, kijk maar even.

Uitrusten op je to-do lijst

Een groot deel van mijn cheerleading-routine bestaat uit slapen. Ik weet het, het is allemaal wat minder spannend dan een goede strijdkreet maar slapen is het medicijn tegen bijna alles. Als ik een writer’s block heb – en die heb ik met enige regelmaat – dan is mijn primaire reactie altijd hárder werken. Zuchtend en steunend hang ik boven m’n computer om te kijken of ik uit dit lege schilletje tóch nog dat ene briljante artikel weet te persen. Natuurlijk niet, dat weet ik best, maar toch staat de remedie altijd onder aan m’n to-do lijst: uitrusten. Voor mij is slapen en het aanhouden van een vast slaapritme de ultieme zelfzorg. Als ik goed uitrust ben ik namelijk niet alleen weerbaarder maar ook creatiever. Ik slaap weliswaar – meestal - niet in een glitterpak maar reken maar dat ik de volgende dag weer helemaal klaar ben om mezelf aan te moedigen. Geen radslagen of achterwaartse salto’s misschien, maar wel weer energie om m’n klanten m’n beste werk te leveren. Of een heel seizoen Cheer te bingewatchen terwijl ik te vroeg wijn drink, ik kijk wel even.

27 keer bekeken